• Eliotropia

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Μαίρη Κολώνια

Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Είμαι μαμά δυο υπέροχων κοριτσιών κι έχω εκδώσει ένα μυθιστόρημα, καθώς και διηγήματα και ποιήματα σε συλλογές.


Πότε άρχισε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή;

Από πολύ μικρή, αν και υπήρξε μεγάλο κενό που ζούσα και δεν έγραφα.

Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να εκδώσει κάποιος ένα βιβλίο στην Ελλάδα;

Νομίζω πως υπάρχουν πολλοί και καλοί εκδοτικοί οίκοι στη χώρα μας και ο καθένας που έχει κάτι να πει, μπορεί να βρει το κοινό του ίσως ευκολότερα από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Πρέπει να είναι όμως σωστό το ταίριασμα του εκδοτικού οίκου με το βιβλίο και τον συγγραφέα, για να πετύχει.


Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο “Επί λέξει”..

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στην έκδοση δεν γράφτηκαν με τη φιλοσοφία να εκδοθούν. Έτσι, είχαν την ελευθερία της βόλτας χωρίς προορισμό, την τεθλασμένη γραμμή της άσκησης επί χάρτου, την ελευθεριότητα ενός αστείου ή και τον σπαραγμό ενός λυγμού. Η Λίνα Νικολακοπούλου έδωσε την ιδέα να αποτελέσουν υλικό ενός βιβλίου, σαν να ήθελε να διασώσει κάτι από εκείνο το «τότε» που θα παραμένει στο «τώρα.» Έτσι ποικίλουν πολύ σε θεματολογία και ύφος όχι μόνο ανάμεσα σε συμμετέχοντες, αλλά ανάμεσα και σε κείμενα του ίδιου συγγραφέα. Ένα πολύχρωμο μωσαϊκό των συναντήσεών μας.

Από που εμπνευστήκατε τη νέα λέξη σας; Σημαίνει κάτι για εσάς;

Η δική μου λέξη είναι ένα παιχνίδι με το σημαίνον κι όχι ένας νεολογισμός. Η «Πολύτιμη λήθη» έχει αξία μόνο για τον ίδιο τον άνθρωπο(σε αντίθεση με τους πολύτιμους λίθους) και ίσως δρα ευεργετικά, στην προσπάθεια αναστήλωσης του εαυτού από παρελθούσες κατακρυμνήσεις.

Από που πήρατε έμπνευση για το κείμενό σας;

Από την αντίφαση που κρύβουν μέσα τους η μνήμη και η λήθη.

Τα κείμενα σας, γενικά, απευθύνονται σε συγκεκριμένο ηλικιακό κοινό;

Δεν θα το τοποθετούσα ποτέ ηλικιακά. Όπως έχω γράψει στο μυθιστόρημά μου «Το Λεξικό των Χρωμάτων» (Εκδ. Λιβάνη, 2006) την ηλικία του την διαλέγει κανείς και ειδικότερα, τη νεότητα μπορεί να μην τη ζήσει και ποτέ!

Τι συμβουλές θα θέλατε να δώσετε στους νέους συγγραφείς που επιθυμούν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη συγγραφή;

Για να πούμε πως κάποιος ασχολείται επαγγελματικά με τη συγγραφή, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να βιοπορίζεται από αυτό και να αναλώνει το σύνολο του χρόνου του σε αυτό το άθλημα. Είναι μετρημένοι στη χώρα μας, όσοι κατάφεραν να το κάνουν ίσως επειδή πολλοί, μεταξύ τους κι εγώ, δεν αφιερώθηκαν αποκλειστικά σε αυτό ή γιατί δεν γράφουν πολύ και δεν εκδίδουν συχνά ή γιατί, απλά, τα βιβλία τους δεν πούλησαν αρκετά. «Ο καθείς, εφ’ ω ετάχθη» όμως!




Είναι χρήσιμη η ύπαρξη των e-books; Θα θέλατε στο μέλλον αντί για έκδοση παραδοσιακού βιβλίου, να κυκλοφορούσατε e-book;

Οτιδήποτε διευκολύνει την προσβασιμότητα του υλικού σε ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, αναγνωρίζοντας τον ρόλο του συγγραφέα είναι θεμιτό. Δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αυτή η προοπτική, είναι μια φυσική εξέλιξη.

Υπάρχει ενδιαφέρον για τα βιβλία από το κοινό;

Φυσικά. Όμως το αναγνωστικό κοινό τείνει να ανακυκλώνεται αντί να διευρύνεται σε νεότερες ηλικίες. Οι επόμενες γενιές πρέπει να αγαπήσουν την αφήγηση, να γεννήσουν τους δικούς τους συγγραφείς και αναγνώστες.

Γιατί πρέπει κάποιος να διαβάζει βιβλία;

Αντιπαθώ τον διδακτισμό, ειδικά από τους μεγάλους προς τους μικρότερους. Το να διαβάζεις βιβλία είναι σαν να κολυμπάς στη θάλασσα. Δεν πρέπει να το κάνεις, αλλά αν δεν το κάνεις, θα έχεις απωλέσει μια μοναδική αίσθηση κι έναν τρόπο ψυχικής και σωματικής ακόμα αναγέννησης.

Γιατί πρέπει κάποιος να διαβάσει το δικό σας κείμενο; Τι έχει να του προσφέρει, καθαρή ψυχαγωγία ή και κάποια μηνύματα που προφανώς θα λάβει διαβάζοντάς το;

Χαίρομαι πάντα να ακούω σκέψεις και αντιδράσεις για τα δικά μου κείμενα. Συχνά, ένας ενεργητικός αναγνώστης σε ξαφνιάζει απίθανα καθώς σου προσφέρει οπτικές πάνω στο κείμενό σου, οι οποίες ουδέποτε ήταν στις συνειδητές προθέσεις σου.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο;

Αν έπρεπε να διαλέξω ένα, θα ήταν τα «Εκατό Χρόνια Μοναξιά». Ήταν ο λόγος που αποφάσισα να μάθω Ισπανικά, για να το διαβάσω στο πρωτότυπο.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας;

Από τους νεότερους, η Ινδή ΤζούμπαΛαχίρι.

Ποιο είναι το ωραιότερο πράγμα στη ζωή ενός συγγραφέα;

Η γνωριμία με τους χαρακτήρες του, ειδικά, αν δεν τους συμπαθεί.


Ασχολείστε με κάτι άλλο πέραν από τη συγγραφή;

Με την επικοινωνία και την παραγωγή εκδηλώσεων.


Μια ευχή..

Να μην παίρνουμε τα πράγματα «επί λέξει» αλλά να τα αφήνουμε να απλώσουν μέσα μας και να βρουν τις αληθινές τους διαστάσεις.

Ευχαριστώ πολύ..

© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • TikTok
  • Tumblr
  • Vimeo
  • Vkontakte
  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now