• Eliotropia

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Παναγιώτη Κουτρουβίδη

Κύριε Κουτρουβίδη πείτε μας μερικά πράγματα για τον εαυτό σας..


Γεννήθηκα πριν 55 χρόνια στο Περιστέρι της Αθήνας, όταν ήταν ακόμη μια φτωχογειτονιά με χωματόδρομους. Πέρασα μια πολύ ενδιαφέρουσα εφηβεία με πολλά διαβάσματα κάθε είδους, δυνατές φιλίες, έρωτες, τις πρώτες πολιτικές αναζητήσεις και τα πρώτα δικά μου γραπτά. Σπουδές στην Φυσική στο Ηράκλειο Κρήτης , ενεργοποίησή μου με τα κοινά και τον συνδικαλισμό και ακόμα περισσότερα διαβασμένα βιβλία. Η πεποίθησή μου ότι «όλοι μπορούν να μάθουν Φυσική» με οδήγησε στο πρόγραμμα εφήβων του ΚΕΘΕΑ, για να διδάξω τους εφήβους που φιλοξενούσε. Έτσι εδώ και 30 χρόνια ασχολούμαι με την εκπαίδευση και την κατάρτιση πρώην χρηστών εκπαιδευτικών και στελεχών του εν λόγω οργανισμού. Η συνέχιση των σπουδών και το διδακτορικό που ολοκλήρωσα, με έφερε να διασταυρωθώ με το ΕΑΠ συνεργάτης του οποίου είμαι μέχρι σήμερα, διδάσκοντας στο ΜΠΣ «Εκπαίδευση Ενηλίκων». Η περιπέτειά μου με την συγγραφή έχει συνεχιστεί όλα αυτά τα χρόνια , έχοντας εκδώσει λογοτεχνικά και επιστημονικά κείμενα ενώ πολλά κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο. Όταν μεγαλώσω θα ήθελα να ασχοληθώ περισσότερο (και) με την άλλη μεγάλη μου αγάπη την μουσική.


Μιλήστε μας για το καινούργιο σας βιβλίο «Στιγμές των Πραγμάτων,12 μικροκαμωμένες ιστορίες».


Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιέχει μικρές και μεγαλύτερες ιστορίες βιογραφικής μυθοπλασίας, που έγραψα με αφορμή «πράγματα» και σχετίζονται με στιγμές της ζωής μου , σκέψεις και σημαντικούς ανθρώπους από το παρελθόν και το παρόν. Έχουν γραφτεί με την αξιοποίηση στοιχείων μυθοπλασίας, στην προσπάθεια να αφορούν κάθε αναγνώστη , είτε με γνωρίζει είτε όχι, για να τον καλέσουν να ταξιδέψει μαζί μου σε αυτό το ταξίδι ζωής , όπου θα συντονιστούμε σε συναισθηματικές μελωδίες και συγχορδίες. Πως χτίζουμε τη ζωή μας, τι υλικά χρησιμοποιούμε, τι νόημα δίνουμε στα πράγματα σε ποια και γιατί, ποιοι άνθρωποι μας επηρεάζουν, ποια μοτίβα ζωής ακολουθούμε , από ποιες οδούς κινούμαστε στο παρόν και το μέλλον , είναι μερικά από τα ερωτήματα που υφέρπουν κάτω από τις λέξεις των ιστοριών .


Σε ποιους απευθύνεται;


Δυνητικά σε όλους, όσοι θα ήθελαν να αφεθούν να ταξιδέψουν με την διήγηση των ιστοριών , όσοι θα ήθελαν να αναρωτηθούν και να αναστοχαστούν σε θέματα της δικής τους ζωής, με αφορμή στιγμές της δικής μου.


Ένα από τα παλαιότερα σας βιβλία είχε τίτλο «Σχολείο και Χρήστες Ναρκωτικών», μιλήστε μας για αυτό.


Αποτελεί μια επιστημονική μελέτη γραμμένη για να μπορεί να διαβαστεί από το ευρύ κοινό, η οποία προέρχεται από την έρευνα της διδακτορικής μου διατριβής και αναφέρεται στην σχολική πορεία των εφήβων χρηστών με τα πολλά προβλήματα που αυτή έχει και καταλήγει στην δυνατότητα επιτυχούς εκπαιδευτικής επανένταξης για όσους από αυτούς εντάσσονται σε εξειδικευμένα θεραπευτικά προγράμματα. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται προέρχονται από 60 συνεντεύξεις εφήβων και γονιών που έχουν ζήσει το φαινόμενο που μελετούμε.


Ποιά είναι τα συναισθήματά σας όταν έρχεστε σε επαφή με άτομα τα οποία είναι χρήστες ουσιών;


Η δουλειά με τον πληθυσμό αυτό των συνανθρώπων μας, πέραν των αυτονόητων δυσκολιών έχει τεράστιο ενδιαφέρον σε όλα τα επίπεδα. Πρόκειται για ανθρώπου ευφυείς, ευαίσθητους, ικανούς, με σημαντικά προσωπικά προβλήματα που αποφασίζουν να προσπαθήσουν να ξανακερδίσουν τη ζωή τους. Αισθάνομαι σεβασμό για την προσπάθειά τους και τάσσομαι στο πλευρό τους για να τους βοηθήσω σε αυτή - σαν επαγγελματίας- αναγνωρίζοντας ότι είναι και αυτοί « σαν όλους εμάς». Δε θα ήταν υπερβολή να πω ότι η ενασχόληση μου με τη δουλειά αυτή με έχει βοηθήσει να εξερευνήσω πτυχές του δικού μου εαυτού και των δυσκολιών της ζωής μου και με έχει κάνει μάλλον «καλύτερο άνθρωπο».



Τι μπορεί να κάνει κάποιος για να βοηθήσει έναν άνθρωπο ο οποίος είναι χρήστης; Υπάρχει κάποιο τηλέφωνο ή κέντρο όπου μπορεί να καλέσει για να βοηθηθεί το άτομο;


Συνήθως την πρωτοβουλία για να ζητήσουν βοήθεια έχουν οι γονείς ή κάποιοι στενοί συγγενείς του ενδιαφερόμενου , ενώ σπανιότερα αυτό αποτελεί πρωτοβουλία του ίδιου. Συστήνω ο κάθε ενδιαφερόμενος να απευθύνεται στους επίσημους εγκεκριμένους οργανισμούς ( ΚΕΘΕΑ, 18ΑΝΩ, ΟΚΑΝΑ, ΨΝΘ, Πρόγραμμα Διάπλους στο ΓΝΣ Κέρκυρας) ανάλογα με το προφίλ του ανθρώπου που χρειάζεται βοήθεια. Με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί να βρει κάποιος όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται και να επικοινωνήσει. Η πορεία προς την απεξάρτηση είναι δύσκολη και μακρά , ωστόσο τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχουν σημαντικά θετικά αποτελέσματα και πολλοί άνθρωποι τα έχουν καταφέρει.


«Οι ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους μπορούν να μεταμορφώσουν τον κόσμο». Βαrbara Μyerhoff, Κοινωνική Ανθρωπολόγος, μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για την επιλογή αυτού του κομματιού;


Οι άνθρωποι από πάντα διηγούνταν και αργότερα έγραφαν ιστορίες. Με τον τρόπο αυτό τα γεγονότα αποκτούσαν περιεχόμενο και η πληροφορία μεταφερόταν μεταξύ των γενεών. Μαζί με αυτή μεταφέρονταν απόψεις, ιδέες, μοτίβα ζωής, αξίες, πεποιθήσεις. Όταν διηγούμαστε / αναπαράγουμε μια ιστορία για τον εαυτό μας ή για τους άλλους στην πραγματικότητα, είτε το θέλουμε , είτε όχι, αναστοχαζόμαστε σχετικά με αυτή , αλλά και σχετικά με τα νοήματα που κρύβει . Η διαδικασία αυτή μπορεί να μας μεταμορφώσει , να μας κάνει να δούμε την πραγματικότητα με άλλα μάτια και εμείς με την σειρά μας , να μεταμορφώσουμε τις κυρίαρχες ιδέες και τις συνθήκες ζωής αυτού του κόσμου.


Δηλαδή είναι αυτό που λέμε ότι η τέχνη και τα γράμματα μπορούν να δώσουν σε έναν άνθρωπο το γιατρικό που χρειάζεται, έτσι δεν είναι;


Η ύπαρξη του ανθρώπου σαν νοήμον ζώο στη γη, είναι συνυφασμένη με την τέχνη σε όλες της τις εκφράσεις. Είναι το πεδίο που ο άνθρωπος καλλιεργεί τα συναισθήματά του και την ψυχή του, ότι νόημα δίνει καθένας στον όρο. Μέσω αυτής τα επικοινωνεί , ανακουφίζεται, θεραπεύεται, βλέπει και αποτυπώνει την πραγματικότητα μέσα από μια άλλη ματιά. Τολμώ να πω ότι ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς τέχνη δεν υφίσταται.



Επίσης, είστε συγγραφέας και της νουβέλας «Ξέρεις κάτι; Ποτέ δεν το μετάνιωσα», ποιο ήταν το μήνυμα και το βασικό θέμα αυτού του βιβλίου;


Το βιβλίο είναι μια νουβέλα βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, που περιγράφει μια μικρή περίοδο της ζωής δυο νέων, ενός ζευγαριού, σε μια εποχή που οι αξίες, τα οράματα και τα όνειρα έμοιαζαν να ξεφτίζουν να χτίσουν με τα δικά τους υλικά τη ζωή τους. Για να το κάνουν αυτό παίρνουν σημαντικές αποφάσεις και ρίσκα που θα καθορίσουν για πολλά χρόνια μετά τη ζωή τους. Για ότι έκαναν όμως τότε ποτέ δεν μετάνιωσαν. Το βιβλίο δεν κυκλοφορεί πια και θα μπορούσε κάποιος να το διαβάσει στον ιστότοπο p-koutrouvidis.blogspot.gr/ , όπου κυκλοφορεί ελεύθερα.


Τι είναι αυτό που δεν μετανιώσατε;


Η αλήθεια είναι ότι για τα περισσότερα σημαντικά πράγματα που έχω επιλέξει τόσο σε προσωπικό , όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, δεν έχω μετανιώσει. Είναι άλλωστε κάπως άδικο να κρίνουμε τα πράγματα εκ των υστέρων, αντίθετα θα πρέπει, τις αποφάσεις μας να τις βλέπουμε ενταγμένες στο συγκεκριμένο χρόνο και συνθήκες, με τα οποία σχετίζονται. Σκεπτόμενοι και αναστοχαζόμενοιγι΄αυτές πάντα έχουμε κάτι να κερδίσουμε για το μέλλον.


Τώρα θα σας πάω σε κάτι άλλο, ποια είναι η γνώμη σας για τα e-books;


Αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα την χρησιμότητα και την ευκολία της συγκεκριμένης μορφής για μια έκδοση. Ωστόσο νομίζω ότι μπορεί και δεν θα αντικαταστήσει την επαφή του αναγνώστη με το έντυπο βιβλίο, όπου για την ανάγνωσή του συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις, η αφή , η όσφρηση, η ακοή, ενίοτε και η γεύση, εκτός από την αυτονόητη συμμετοχή της όρασης. Η επαφή με το «αντικείμενο» έντυπο βιβλίο γεννά πολύ πιο εύκολα συναισθήματα και συνδέσεις, όχι μόνο με το περιεχόμενο αλλά και με την γενικότερη αισθητική του. Πιθανότατα και ευκολίες σχετικά με την διαδικασία της ανάγνωσης, ιδιαίτερα σε ανθρώπους παλαιότερων γενεών.


Το μότο σας για τη ζωή;


Θα διαλέξω, « Ειδικός σε ένα θέμα είναι αυτός που έχει κάνει όλα τα πιθανά λάθη σχετικά με αυτό!»


Ευχαριστούμε πολύ

© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • TikTok
  • Tumblr
  • Vimeo
  • Vkontakte
  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now