• Eliotropia

Συνέντευξη με την Ιφιγένεια Σταμπουλή

Updated: Dec 20, 2020




Ιφιγένεια μου, μίλησε μας για σένα ούτως ώστε να σε γνωρίσουμε καλύτερα..

Αρχικά,σε ευχαριστώ για αυτήν την συνέντευξη και το ενδιαφέρον προς το έργο μου. Εκτιμώ πολύ την προσέγγιση σου. Ονομάζομαι Ιφιγένεια Σταμπουλή,γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Βέροια και τα τελευταία χρόνια διαμένω στην Θεσσαλονίκη. Ασχολούμαι επαγγελματικά με το θέατρο και την μουσική και έχει λίγο καιρό που ξεκίνησα να ασχολούμαι ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Τελείωσα τις σπουδές μου πάνω στην υποκριτική τέχνη θεάτρου και κινηματογράφου, στο ΔΙΕΚ της Θέρμης (Θεσσαλονίκη). Από το 2014 ειμαι επίσημο μέλος της χορωδίας της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος.


Πώς προέκυψε η ενασχόληση σου με τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα;

Από πολύ μικρή ηλικία με γοήτευε η τέχνη και κυρίως η μουσική. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν με ένα ψεύτικο μικρόφωνο στο χέρι ή κάποιο παιδικό μουσικό όργανο και έκανα πως τραγουδάω μπροστά στους γονείς μου ή έδινα συναυλίες στο φανταστικό κοινό που υπήρχε στο δωμάτιο μου. Όταν με ρωτούσαν, ξέρεις , την κλασική ερώτηση “Τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;” Εγώ πάντα απαντούσα “τραγουδίστρια”.

Βέβαια, μεγαλώνοντας, άρχισα να καταλαβαίνω και να αισθάνομαι την αγάπη μου προς την υποκριτική και το θέατρο, οπότε αποφάσισα πως αυτό θέλω να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου, καθώς συνδυάζεταιμε την μουσική και είναι ένας τρόπος να ζεις πολλές και διάφορες πραγματικότητες μαζί.


Οι γονείς σου πως αντέδρασαν στην ιδέα να σπουδάσεις ηθοποιός;

Η μητέρα μου ήταν αυτή που με στήριξε πιο πολύ απ'όλους τους ανθρώπους που υπάρχουν στην ζωή μου και συνεχίζει να το κάνει ακόμη και σήμερα με μεγάλη αγάπη και δύναμη. Ήταν μάλιστα, αυτή που με βοήθησε να βρω την σχολή στην οποία θα ξεκινήσω ώστε μετά να μπορέσω νακυνηγήσω αυτό που αγαπώ. Οι υπόλοιποι συγγενείς στην αρχή δεν έπαιρναν στα σοβαρά την απόφαση μου. Δεν το θεωρούσαν “φυσιολογικό” επάγγελμα. Τώρα όμως είναι κάτι που αγκαλιάζουν και αυτοί.


Έχεις συγγενείς που ασχολούνται επαγγελματικά με τον καλλιτεχνικό τομέα;

Δυστυχώς, κανένας και για αυτό στην αρχή τους φάνηκε περίεργη η κλίση μου.


Υπάρχουν ηθοποιοί που θαυμάζεις;

Φυσικά, από εκεί άλλωστε αντλώ την έμπνευση μου πάνω στη υποκριτική. Κάποιοι από αυτούς είναι ο Γιώργος Στάμος, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης και από ξένους, ο Ewan McGregor.


Μίλησε μας λίγο για τις συμμετοχές σου στο θέατρο.. Πως προέκυψαν αυτές οι συνεργασίες; Πέρασες από οντισιόν;

Η πρώτη μου δουλειά στο θέατρο προέκυψε όσο ακόμη φοιτούσα στην σχολή. Ήταν “Η Νύχτα των Μυστικών” του Άκη Δήμου. Η καθηγήτρια της υποκριτικής μας τότε, η Σοφία Φυτιάνου, είχε μοιράσει σε όλους τους μαθητές από έναν μονόλογο που θα ταίριαζε στον καθένα, ως άσκηση. Εγώ και κάποιοι συμφοιτητές μου, έχοντας μονολόγους από το ίδιο έργο, που αγαπήσαμε αμέσως τόσο πολύ, σκεφτήκαμε πως θα ήταν καλή ιδέα, αφού δουλέψαμε πάνω στους χαρακτήρες, να το ανεβάζαμε και σαν παράσταση με την σκηνοθετική καθοδήγηση της Σοφίας Φυτιάνου. Όπως και έγινε το 2016 στο Στρατόπεδο Κόδρα και στο Πολιτιστικό Κέντρο της Θέρμης. Αργότερα, σαν ομάδα πλέον (Ομάδα Θεάτρου “Partisans"), συγγράψαμε ένα δικό μας θεατρικό έργο, με τίτλο η “Συνέντευξη”(Ένα έργο εμπνευσμένο από τη«Μέθοδο Γκρόνχολμ» του Jordi Galceran) το οποίο και παρουσιάσαμε για έναν μεγάλο αριθμό παραστάσεων στο μικρό και μεγάλο θέατρο Αθήναιον, στην Θεσσαλονίκη το 2017.


Το 2018 ταξίδεψα στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου και προέκυψε η συνεργασία μου με την Ελληνική Θεατρική Ομάδα «Greek Stage Theatre» όπου συμμετείχα ως βοηθός παραγωγής στην θεατρική παράσταση «Fragile» (Οκτώβριος 2018,Lakemba Senior Citizens Hall) και ως βοηθός σκηνοθέτη στην θεατρική παράσταση «Μας Πιάσανε» (παρουσιάστηκε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο 2019 στο Σίδνεϊ και την Μελβούρνη). Και οι δύο παραγωγές ήταν σε σκηνοθεσία και σενάριο του Άκη Καστελλορίου.


Από το 2019 και ύστερα από ακρόαση,συμμετέχω στην Παιδική Θεατρική παράσταση «Έλμερ ο παρδαλόςελέφαντας» σε κείμενο και στίχους του Παύλου Μητσόπουλου και Σκηνοθεσία της Ιωάννας Γεωργαντά. Παραγωγή: “Underdog Entertainment” (Θέατρο Φαργκάνη, Θεσσαλονίκη:2019 –Καλοκαιρινή περιοδεία 2020).


Ως καλλιτέχνης πως βιώνεις τον εγκλεισμό λόγω της πανδημίας; Επηρεάστηκε η έμπνευση σου;

Η αλήθεια είναι πως η όλη κατάσταση της πανδημίας δημιούργησε μεγάλο κακό στον καλλιτεχνικό χώρο (και όχι μόνο) και αυτό με απασχολεί και με θλίβει αφάνταστα. Είναι τραγικό όλο αυτό που συμβαίνει, όμως για να μην το αφήσω να με “πνίξει”, το μετατρέπω σε στίχους και μουσική και κάπως έτσι του δίνω μια άλλη όψη. Οπότε, όχι η έμπνευση μου δεν έχει επηρεαστεί. Το αντίθετο, έχει “ξυπνήσει”.


Συμμετείχες και σε ταινίες. Πες μας μερικά πράγματα για αυτές. Πως ήρθαν στο δρόμο σου;

Μέχρι στιγμής οι ταινίες που έχω συμμετάσχει είναι μικρού μήκους. Έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που έχουμε δουλέψει ξανά μαζί στο παρελθόν και χάρηκα πολύ που ξεκίνησα μαζί τους την εμπειρία μου και στον χώρο του κινηματογράφου.


*Ταινία μικρού μήκους «Με το ίδιο μέτρο» του Γουίλιαμ

Σαίξπηρ, ως Ισαβέλλα. Σκηνοθεσία: Σοφία Φυτιάνου (Φεβρουάριος 2019). Στο πλαίσιο Μεταπτυχιακής Διατριβής της Σοφίας Φυτιάνου "Συγκριτική Μελέτη του Συστήματος Stanislavski και Άλλων Μεθόδων Υποκριτικής Επηρεασμένων από το Σύστημα Stanislavski. Από την Θεωρία στην Πράξη". Με Βαθμολογία: Άριστα (10).


*Ταινία μικρού μήκους "In Memoriam", σε σενάριο και σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρά (Ιανουάριος 2020). Η οποία έχει διακριθεί σε πολλά φεστιβάλ ανά τον κόσμο.


Έχεις συμμετάσχει και σε βίντεο κλιπ. Πες μας λίγα πράγματα σχετικά..

Το πρώτο βίντεο κλιπ που έχω συμμετάσχει είναι για ένα κομμάτι που είχα γράψει το 2018 (“Run") και μαζί με τον καλό μου φίλο και συνεργάτη, Δημήτρη Κουκουρίκη, βάλαμε μπρος για να το παρουσιάσουμε στον κόσμο. Εγώ ανέλαβα τους στίχους και την μουσική και αυτός την ηχογράφηση, την μίξη και τέλος την σκηνοθεσία.


Έχεις γράψει και μουσική για αρκετές παραστάσεις ενώ είσαι αυτοδίδακτη. Πόσο δύσκολο είναι αυτό το κομμάτι; Είναι εύκολο να σου εμπιστευτεί κάποιος το έργο του;

Ο βαθμός δυσκολίας κρίνεται πάντα από τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του έργου και συνεπώς του σκηνοθέτη. Ποιο είναι το νόημα και ο στόχος του έργου; Ποια η όλη του διάθεση; Και σε συνεννόηση με τον εκάστοτε σκηνοθέτη για το τι θέλει να τονίσει μέσα από την μουσική και σε συνδυασμό φυσικά με αυτό που εμπνέομαι εγώ προσωπικά από το έργο, τους χαρακτήρες του, τον τρόπο με τον οποίο οι ηθοποιοί ενσαρκώνουν τους χαρακτήρες και την σκηνοθετική ματιά, γράφω και την μουσική.


Μουσική για τις παραστάσεις:

· «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία της Γιώτας Αλεξοπούλου. Παρουσιάσθηκε από την θεατρική ομάδα του Αριστοτελείου Κολλεγίου Θεσσαλονίκης, τον Φεβρουάριο του 2018, στο θέατρο «Αλέξανδρος» στην Θεσσαλονίκη.


· "Η Λωρίδα της Γάζας", του Αλέξιου Βενιέρη, από την ομάδα "Φύρδην Μίγδην", η οποία παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2017, στο Αμφιθέατρο "ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ" Πολιτιστικό Κέντρο Πανοράματος, Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη (Θεσσαλονίκη).


· “H Συνέντευξη”, της Ομάδας Θεάτρου Partisans, σε σκηνοθεσία Σοφίας Φυτιάνου. (Ένα έργο εμπνευσμένο από τη «Μέθοδο Γκρόνχολμ» του Jordi Galceran) Νοέμβριος 2017, Θέατρο Αθήναιον (Θεσσαλονίκη).







Είπαμε είσαι αυτοδίδακτη στο κομμάτι της μουσικής, από που βρήκες υλικό μελέτης;

Είχα πάντα στόχο να μάθω να παίζω κιθάρα. Δυστυχώς, λόγω οικονομικής κατάστασης, δεν ήταν εφικτό να σπουδάσω σε κάποιο ωδείο. Οπότε όταν έφτασα στα 12 – 13 χρονών, ζήτησα από τους δικούς μου να μου αγοράσουν μια κιθάρα και πίστευα πως κάπως θα έβρισκα τον τρόπο να μάθω να το παίζω στην κιθάρα. Το καλό είναι ότι πλέον με το διαδίκτυο μπορούμε να μάθουμε τα πάντα, έτσι ξεκίνησα να ψάχνω τα αγαπημένα μου κομμάτια και τρόπους με τους οποίους θα μπορούσα να μάθω να τα παίζω στην κιθάρα. Αργότερα,με βοήθησε πολύ και η συμμετοχή μου ως μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος, όπου πέρα από το τμήμα της χορωδίας, παρακολουθούσα κατά καιρούς πολλές πρόβες στο τμήμα της κιθάρας, έτσι κατάφερα να εξασκήσω αυτά που είχα μάθει ως τότε, αλλά και να αναπτύξω την αντίληψη μου γενικότερα πάνω στην μουσική. Φυσικά, ποτέ δεν σταματάω να μαθαίνω και να εξελίσσομαι.


Εάν σου δώσω ένα στίχο που έγραψα πριν λίγα χρόνια, θα μπορούσες να του προσθέσεις τη μελωδία και ακολούθως να το τραγουδήσεις;

Μαζί με τον στίχο, θα ήθελα να μου διηγηθείς και την ιστορία πίσω αυτό αυτόν. Γιατί τον έγραψες, γιατί χρησιμοποίησες αυτές τις λέξεις, πως νιώθεις γύρω από αυτό, έτσι ώστε να μπω κι εγώ στο κλίμα της διάθεσης σου και ίσως να εμπνευστώ να δημιουργήσω την μουσική του.

Αυτό ζητάω και από τους ανθρώπους και συνεργάτες που έχει τύχει να γράψουμε μαζί.Συνήθως όμως γράφω τους δικούς μου στίχους και μουσική, τους οποίους εμπνέομαι από διάφορες καταστάσεις ή ανθρώπους που επηρεάζουν την ζωή μου. Μου είναι πιο εύκολο και φυσικό αυτό, διότι αναφέρομαι σε στιγμές και συναισθήματα τα οποία συνέβησαν σε εμένα την ίδια.


Πως επιλέγεις τις συνεργασίες σου;

Δεν επιλέγω πάντα εγώ τις συνεργασίες μου. Κάποιες προκύπτουν από μόνες τους, αλλά ακόμη κι αυτές καταλαβαίνεις αν θα κρατήσουν ή όχι.

Με τους ανθρώπους όμως που επιλέγω να συνεργάζομαι, με ενδιαφέρει να υπάρχει ενα όμορφο κλίμα, κατανόηση, καλή διάθεση και πίστη σε οτιδήποτε βάζουμε στόχο να δημιουργήσουμε. Και φυσικά πάντα η καλή συνεργασία, γεννάει την καλή δουλειά. Θέλω οι συνεργάτες μου, να είναι πρώτα καλοί μου φίλοι, έτσι ξέρω ότι αυτό που θα δημιουργήσουμε, θα γίνει με αγάπη.



Η φωτογραφία τι σημαίνει για σένα, πως μπήκε στη ζωή σου;

Με την φωτογραφία ξεκίνησα να ασχολούμαι ερασιτεχνικά εδώ και περίπου ένα χρόνο, όταν αγόρασα και την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή. Είναι κάτι που μου με γεμίζει και με βοηθάει να εκφράζω αυτά που νιώθω αντικρίζοντας τον κόσμο. Σκοπός μου είναι να δημιουργώ μικρά εικονικά ποιήματα. Μέσα στην καραντίνα, αποφάσισα πως θέλω να μοιραστώ και με άλλους ανθρώπους τις δημιουργίες μου, οπότε έφτιαξα ένα προφίλ στο Instagram (iphigenie.photography) και πλέον έχω την ευκαιρία να γνωρίζω και να εμπνέομαι και από άλλους καλλιτέχνες που ασχολούνται με αυτό.



Τι εύχεσαι για το 2021;


Αυτό που εύχομαι φυσικά είναι υγεία και άλλο κακό να μην μας βρει. Να μπορούμε να κάνουμε σχέδια ελεύθερα ξανά, να αγκαλιαστούμε, να έρθουμε κοντά.

Και θα ήθελα πολύ να μεταφέρω στον κόσμο, έχοντας και τον εαυτό μου σε μια μεριά να με ακούει, πως το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε σε αυτή τη ζωή για να κυλήσει όμορφα, είναι το να είμαστε “όμορφοι” άνθρωποι. Ας αφήσουμε τον εγωισμό μας να πνιγεί. Ας μην δίνουμε θάρρος σε αυτά τα συναισθήματα να μας οδηγούν. Με αγάπη κυλά αλλιώς η ζωή. Ας ξεχνάμε που και που. Και ας θυμόμαστε πως για να γίνουμε “θεοί” πρέπει πρώτα να γίνουμε Άνθρωποι. Ας λέμε το “σ'αγαπώ” με όλη μας την δύναμη και την φωνή…κάποτε αυτή η φωνή θα σβήσει…ας αντηχεί τουλάχιστον με αγάπη. Να χαμογελάτε!








© 2023 by Eliotropia

  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now