• Eliotropia

Μια ωραία συζήτηση με την ηθοποιό - συγγραφέα Χρύσα Θυμιοπούλου

Καλησπέρα γλυκιά μου Ειρήνη, σε ευχαριστώ βαθύψυχα για το κάλεσμα σου. Λίγα λόγια για "εμένα"...


Τι να πω...

Θαρρώ πως για εμένα, έχουν να πουν οι Άνθρωποι που με γνωρίζουν χρόνια και σαφέστατα μέχρι ένα σημείο η πένα της ψυχής μου, μέσα από τα βιβλία μου. Έχω σπουδάσει ΔΕ νοσηλευτική, αγαπώ τις τέχνες, από μικρό παιδί ηλικίας 6-7 ετών θυμάμαι να λέω σε όλους, ότι, όταν μεγαλώσω θα γίνω ηθοποιός και τραγουδίστρια, μεγαλώνοντας μου "βάλανε" και το μικρόβιο να ασχοληθώ με το μόντελινγκ, έχω ασχοληθεί πολύ λίγο, με το μόντελινγκ και το τραγούδι όταν χρειάστηκε πχ. σε ρόλους και σε κάποιες χορωδίες, επιθυμία μου είναι να σπουδάσω μουσική.

Με το θέατρο τελικά ασχολήθηκα με πολλή αγάπη και μεγάλη χαρά.

Ήμουν "ευλογημένη" σε αυτό το μεγάλο μου όνειρο, συμμετείχα σε 7 θεατρικές παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, με αξιόλογους ανθρώπους- ηθοποιούς- σκηνοθέτες.

Και ένα χρόνο τώρα, ταξιδεύω στο χώρο της γραφής, όταν η έμπνευση μου έχει οίστρο.

Γενικότερα μου αρέσει, όσο και όπως μπορώ να βοηθάω τους συνανθρώπους, πάντα το ένιωθα έντονα αυτό μέσα μου, από μικρή.




Το 2003 ξεκίνησα με τα θεατρικά μαθήματα, στο θεατρικό εργαστήρι της Λαμίας (γενέτειρα μου) και τον Απρίλιο αν θυμάμαι καλά του 2004 συμμετείχα στην πρώτη θεατρική μου παράσταση: Ξύπνα Βασίλη... Αυτή η θεατρική διαδρομή για την ώρα κράτησε μέχρι το 2011, με πρωταγωνιστικούς και συμπρωταγωνιστικούς ρόλους, στις θεατρικές παραστάσεις: Φωνάζει ο κλέφτης, Ζητείται ψεύτης, Ο θεατρικός μονόλογος: Ο κόσμος του καμπαρέ, Μπαμπάδες με ρούμι, ο Κουνενές και Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα. Συμμετείχα στην χορογραφία ως ιέρεια: Θερμοπύλεια 2009. Με την τέχνη της συγγραφής φλέρταρα πρώτη φορά, το 2010 γράφοντας τον μικρό θεατρικό μονόλογο: Ονειροπαρμένη (βιωματική- μυθοπλασία). Τίποτα δεν προμήνυε, ότι 8 χρόνια μετά θα έγραφα πεζά κείμενα, διηγήματα, στίχους, αποφθέγματα, μότο ζωής, ελεύθερη ποίηση, τελευταία άρχισα να γράφω και το πρώτο μου Μυθιστόρημα, όλα αυτά μέσα σε ενάμιση χρόνο. Δεν είχα ποτέ μέσα μου την φλόγα του συγγραφέα κλπ. ήταν κάτι εντελώς άγνωστο και σε εμένα την ίδια. Πέρυσι τον Ιούνιο αγκάλιασα τα δύο πρώτα μου βιβλία: Κυοφορία Συναισθημάτων και Καλπάζουσας μορφής Έρωτας εκδόσεις Όστρια.



Ευτυχώς δεν είχα ποτέ θέματα από τους γονείς μου για τις καλλιτεχνικές μου "ανησυχίες"... Απλά ο πατέρας μου με συμβούλευε και μου τόνιζε πάντα, αυτό που λένε ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός...


Μετά από την παρότρυνση της μίας εκ των τριών κολλητών μου, τον πνευματικό μου, μετά από όλες τις φίλες μου, από πολλούς διαδ.φίλους και κάποιους Συγγραφείς, πήρα την απόφαση να σελιδοποίησω, ό,τι είχα γράψει, να τα στείλω προς αξιολόγηση και μέσα σε μιάμιση μέρα είχα 2 θετικές απαντήσεις από 2 εκδοτικούς οίκους, μεγάλη τιμή και χαρά μου. Και κάπως έτσι έγιναν βιβλία οι σκέψεις και η κατάθεση της ψυχής μου. Κάτι το οποίο δεν φανταζόμουν είναι, ότι θα έγραφα άλλες τέσσερις μικρές νουβέλες, που είχα την τιμή μέσα σε 20 μέρες να έχω 4 προτάσεις συνεργασίας από εκδοτικούς οίκους, δυστυχώς μετά ήρθε και η ιογενής λαίλαπα Covid-19 ( προέχει η υγεία όλων μας φυσικά) και δεν ξέρω αν θα έχουν αξιολογηθεί. Σαφέστατα ήδη έχω συνεργαστεί με έναν εκδοτικό οίκο και σε λίγο καιρό το τρίτο βιβλίο κατά σειρά θα το έχω στην αγκαλιά μου και εσείς στα χέρια σας με όλη μου την εκτίμηση και αγάπη.



Η διαδικασία της έκδοσης προσωπικά για εμένα ήταν εύκολη, διότι σελιδοποίηση κλπ, τα επιμελήθηκε με αγάπη και ότι υπαγόρευα από διηγήματα τα περνούσε σε Word η αγαπημένη μου φίλη: Ελένη- Εφραιμία Φραγκούλη με λίγα λόγια έκανε την ηλεκτρονική μορφοποίηση κειμένων. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς την φίλη μου, Ελένη σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά από καρδιάς. Οπότε περνάγαμε και ευχάριστα, βασικά στα διαλείμματα, της όλης διαδικασίας, έπεφτε πολύ γέλιο, γυναικείο κους- κους κλπ. Πολύ εύκολη για εμένα η διαδικασία έκδοσης των βιβλίων.


Τα δύο πρώτα μου βιβλία έχουν τίτλο: Κυοφορία Συναισθημάτων και Καλπάζουσας μορφής Έρωτας. Εκδόσεις Όστρια. Και τα τέσσερα που είναι υπό έκδοση, έχουν τίτλο: Απρόσωπη θηλυκότητα, Το μενταγιόν της πεταλούδας, Το ουρλιαχτό του χρόνου και Στων κοχυλιών τις ηαχές, εκδόσεις Ηρόδοτος. Δεν είναι λίγες οι φορές, που συγκεκριμένες φωτογραφίες από το διαδίκτυο ήταν πηγή έμπνευσης για εμένα, (ένα από τα θετικά του διαδικτύου), πολλές φορές από στιγμές της ζωής μου, με πολύ δόση μυθοπλασίας και κάποιες φορές, έτσι απλά είχα οίστρο που λένε.



Δεν είμαι η κατάλληλη για συμβουλές, διότι έχω πολύ πνευματικό δρόμο μπροστά μου, στο κομμάτι της συγγραφής. Το μόνο που μπορώ να πω στους νέους συγγραφείς, είναι αυτό που έκανα και εγώ:Να έχουν μέσα τους: Ζήλο, αγάπη, τόλμη και πάντα να γράφουνε γιατί το νιώθουνε, όταν υπάρχει έμπνευση και να ζούνε αυτό που καταθέτουνε εκείνη την ώρα, στην άψυχη κόλλα.

Θα φανώ ίσως "κακιά", να γράφουν γιατί πηγάζει από την καρδιά τους,να νιώθουν την συγγραφική λάβα να ξεχύνεται από μέσα τους, αν γράφουν μόνο για να αισθάνονται ότι κάτι έγραψαν ή ότι είναι συγγραφείς, δυστυχώς ο κόσμος- αναγνώστες θα τους ξεβράσουν και είναι κρίμα να πάρουν θλίψη μέσα τους αντί χαρά... Και όσο μπροστά να πάνε, που το εύχομαι από καρδιάς σε όλους, να έχουν προσγειωμένες σκέψεις. Καλή επιτυχία, καλές δημιουργικές εμπνεύσεις σε όλους τους ομοτεχνείς και ιδίως στους νέους.



Θα προτιμήσω να πάρω ως γνώμονα τον εαυτό μου, από το να δώσω συμβουλές. Να έχουν αγάπη και πάθος για τις τέχνες, αν υπάρχει ταλέντο και τους το λέει ο κόσμος, οι ειδικοί και το ένστικτο τους, τότε να μην αφήνουν τα όνειρα τους για "Αύριο" διότι χάνονται πολλές ευκαιρίες και ο χρόνος περνάει, αν και ποτέ δεν ξέρουμε, πότε είναι η πιο ώριμη να το πω στιγμή, που κάποιος/ια, είτε ηθοποιός, είτε μουσικός κλπ θα εκτεθεί στο κοινό μέσα από τις τέχνες, που ο κόσμος θα τους αγκαλιάσει, ίσως και όχι, θέλει γερό στομάχι, πολύ καλή ψυχολογία και να έχουν ήδη μια κατοχυρωμένη δουλειά, για βιοποριστικούς λόγους. Για τη μετάφραση των βιβλίων της σε άλλες γλώσσες..


Η αλήθεια είναι, ότι το σκέφτομαι μελλοντικά, μου το προτύνανε, με παροτρύνουν οι αναγνώστες και οι φίλες μου, αλλά θέλω να δω πως θα ταξιδέψει όλο αυτό το συγγραφικό μου έργο πρωτίστως εδώ στην Ελλάδα, διότι είμαι νεοφερμένη στον χώρο της γραφής. Και γιατί όχι να μην διαβάζουν και στο εξωτερικό τα βιβλία μου και να έχουν την απήχηση που τους αξίζει, ποιος "τυφλός δεν θέλει το φως του". Στους 5 πρώτους μήνες μετά την έκδοση των βιβλίων μου: Κυοφορία Συναισθημάτων και Καλπάζουσας μορφής Έρωτας, είχα πολλές προσωπικές παραγγελίες των βιβλίων μου στο προσωπικό μου ίνμποξ και τις μετέφερα στον εκδοτικό οίκο, γενικότερα πάνε καλύτερα από όσο πίστευα, εννοώ δεν το περίμενα και ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους που τιμούν την πένα της ψυχής μου, αγοράζοντας και διαβάζοντας τα βιβλία μου, λέγοντας μου πότε θα γράψεις το επόμενο και πόσο μας αγγίζει η γραφή σου. Το ευχαριστώ είναι μικρό, αλλά είναι μέσα από την καρδιά μου.


Όσο για την αρνητική κριτική.. Καλώς να έρθει η αρνητική κριτική, πάντα με επιχειρήματα... Λογικό είναι να υπάρξει αρνητική άποψη σε οτιδήποτε είναι αυτό στην ζωή και ιδίως στις τέχνες, διότι δεν είναι τέλειος κανένας και ασπάζομαι ότι μπορεί να μην αρέσει η υποκριτική-ερμηνεία μου και η συγγραφική μου πένα, σε όλους.



Φέτος για τα θεατρικά δρώμενα, δεν ετοιμάζω κάτι, εκτός από μια πρόταση ίδομεν μελλοντικά. Στο συγγραφικό σκέλος, περιμένω και εγώ με αγωνία, όπως και οι αναγνώστες τα τέσσερα νέα βιβλία μου, σαφέστατα δεν θα κυκλοφορήσουν και τα τέσσερα ταυτόχρονα... Γράφω ήδη την 7η μικρή νουβέλα και έχω στο μπουσούλιμα που λένε, το πρώτο μου Μυθιστόρημα. Πιστεύω ότι όποιος διαβάσει τα βιβλία μου, θα δει μέσα από αυτά, την αλήθεια της ζωής και θα του γεννηθούν απορίες για τον δικό του κόσμο,αν θα γίνει καλύτερος άνθρωπος και γιατί όχι κάποιες φορές πιο ονειροπόλος, διότι η αλήθεια της ζωής που ζούμε είναι φορές που μας συνθλίβει φοβερά. Και μέσα από τα βιβλία μου, θα μάθει μέχρι ένα σημείο Εμένα την Χρύσα, ως Άνθρωπο, να νιώσει την Χρύσα και την αγάπη της για τον συνάνθρωπο και στα προσωπικά της συναισθήματα, στον πόνο της, την Χρύσα ως γυναίκα, την Χρύσα ως παιδί, την Χρύσα ως φίλη με τα θετικά της και τα αρνητικά της, διότι στα βιβλία μου, υπάρχει πολλή Αλήθεια ανάμεσα στην Μυθοπλασία.


Ό,τι και να πω είναι λίγο, είναι μια φτιαχτή ιογενή λαίλαπα η πανδημία, από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, για δικούς τους λόγους, που κόστισε δυστυχώς την ζωή σε πολλούς συνανθρώπους μας παγκοσμίως, τον τρόμο που έσπειραν τα ΜΜΕ, (καλή η ενημέρωση αλλά πιστεύω ότι σε όλα χρειάζεται μέτρο και από μεριάς του κόσμου δεν έπρεπε να πανικοβάλλονται τόσο), υπάρχει ο Τριαδικός Θεός και η Παναγία που όταν προσευχόμαστε με πίστη και υπομονή γίνονται και θαύματα, όπως και έγιναν στην χώρα μας, είχαμε πολύ λιγότερα κρούσματα και λιγότερους θανάτους, να ευχηθώ καλό παράδεισο στις ψυχές και κουράγιο στις οικογένειες τους. Το πέρασα στενάχωρα πάντα σε λογικά ανθρώπινα συναισθήματα, εννοώ από άποψη, ότι δεν είναι και ότι καλύτερο να νοσεί κόσμος με κίνδυνο την ζωή του κλπ. Η οικονομία είχε πάρει άλλη μορφή, ο πόλεμος στην Ορθοδοξία ήταν ολοφάνερος, διότι βρέθηκαν πολλοί να πούνε για την Θεία Κοινωνία, την Εκκλησία κλπ. Και γενικότερα δεν είναι καλό για την ψυχολογία, να μένει ο κόσμος έγκλειστος, σαφέστατα προέχει η υγεία όλων, αλλά, μέσα από την Προσευχή, την Υπομονή και την Πίστη στον Θεό παίρνουμε δύναμη. Μέσα από τις τέχνες, βλέποντας ελληνικές ή ξένες κωμωδίες, ακούγοντας μουσική, περνούσαν πιο εύκολα οι μέρες μου και ιδίως όταν έγραφα, οι ώρες χάνονταν στο άπειρο του χρόνου. Λυπάμαι όποιον δεν πιστεύει στον Τριαδικό Θεό, το σέβομαι όμως, διότι η Πίστη του καθενός είναι προσωπική, δυστυχώς στο θέμα της αθεΐας και της πανθρησκείας υπάρχει μεγάλη πνευματική νοσηρότητα, εύχομαι όλοι κάποια στιγμή να δουν το Φως της Ορθοδοξίας και την Αγάπη του Τριαδικού Θεού. Οπότε καταλαβαίνεις με τα λεγόμενα μου ότι Πιστεύω ακράδαντα στον Θεό και στην Παναγιά Μητέρα που μας βοήθησε, μέσα από την προσευχή μας και μεσίτευσε στον Υιό της, να γίνει το Θαύμα στην χώρα μας και είχαμε λιγότερους θανάτους κλπ, όπως προαναφέρθηκα και σε άλλη μου πιο πάνω απάντηση. Σίγουρα ο ιός είναι φτιαχτός για να μειώσουν τον πληθυσμό της ανθρωπότητας, αλλά ο Τριαδικός Θεός αποφασίζει ποιοι θα φύγουν από τον Covid-19 και ποιοι θα ζήσουν. Μακάρι να μην νοσούσα από πνευματική ακηδεία και ανυπακοή στον Πνευματικό μου και θα Κοινωνούσα κάθε μέρα αν είχα την ευχή του και ας προηγούνταν από εμένα, ασθενείς, όχι μόνο με Covid- 19, αλλά και με Ηπατίτιδα, Έιτζ, Λέπρα, Φυματίωση, Τύφο κλπ.


Το διευκρινίζω ως πιστή και ως αποκλειστική νοσοκόμα, που δούλεψα χρόνια σε Νοσοκομείο και έχουν κοινωνήσει ασθενείς με βαριά μεταδιδόμενα νοσήματα και ασθένειες, κατόπιν Κοινωνούσαν και κάποιοι συνοδοί και κατέλυε ο Ιερέας την Θεία Κοινωνία και δεν κολλούσε ποτέ κανένας, είναι λυπητερό να γίνεται τόσο καιρό θέμα για το μεγαλύτερο Μυστήριο της Ορθοδοξίας την Θεία Κοινωνία, αλλά οι Αιρετικοί αυτό ήθελαν να πετύχουν, αλλά δεν τους έγινε η χάρη, εύχομαι να είναι καλά οι πολέμιοι της Ορθοδοξίας.

Διότι εδώ και 2020 χρόνια παγκοσμίως στην Ιατρική επιστήμη, δεν έχει αποδειχθεί ότι νόσησαν άνθρωποι από κάποια μεταδιδόμενη ασθένεια, μετά από την Θεία Κοινωνία, που είναι Σώμα και Αίμα Χριστού και ούτε πρόκειται ποτέ στον αιώνα. Σε κάποιους ιατρούς που ήθελαν να εξετάσουν την Θεία Κοινωνία στο μικροβιολογικό εργαστήριο, είδαν ότι αποτελείται από Σώμα και Αίμα 33χρονου Άντρα οι δύο φύσεις του Χριστού, όταν ήρθε στην γη ως Θεάνθρωπος και είχε ως αποτέλεσμα να παρατήσουν την ιατρική και να ντυθούν το ευλογημένο ράσο. Είμαι η χειρότερη αμαρτωλή, δεν είμαι θρησκόληπτη, είμαι θεοσεβούμενη, αλλά είμαι υπερήφανη, που γεννήθηκα Χριστιανή Ορθόδοξη και έτσι θα πεθάνω. Ας Κοινουνούμε με Μετάνοια ψυχής, Ευλάβεια, Αγάπη, Εξομολόγηση και Διακαή Πόθο το Σώμα και το Αίμα του Χριστού Μας, για να κολλήσουμε όλοι, Αγάπη, Φως και Γαλήνη στις ψυχές μας.


Πάντα οι τέχνες είναι κινητήριος δύναμη ψυχικής ηρεμίας και βοηθάνε στην ψυχολογία τόσο των καλλιτεχνών όσο και των θεατών ή των αναγνωστών... Οι τέχνες είναι μια από τις πιο δυνατές και καλύτερες επιλογές στην πορεία της ζωής μας, μαγεύοντας τον ψυχικό μας κόσμο.


Το θέατρο πάντα με κατέκλυε μέσα στον παραμυθένιο του κόσμο με συνταξιδιώτες τους θεατές... Το ίδιο αισθάνομαι τελευταία και από την συγγραφή, οπότε με έχουν βοηθήσει αρκετά σε προσωπικό επίπεδο ως προς το καλύτερο και το θέατρο και η συγγραφή. Οι Απαράδεκτοι και το Παραπέντε είναι δύο πολύ αγαπημένες μου ελληνικές σειρές. Θα αναφέρω κάποιους/ες αγαπημένες/ους ηθοποιούς, διότι δεν έχω μόνο μια/έναν. Η Έλλη Λαμπέτη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Μέριλ Στριπ, Γιάννης Μπέζος, Θανάσης Βέγγος και η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ είναι κάποιες από τις αγαπημένες μου. Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο, να το αγαπάω ιδιαίτερα, διότι όσο και να σου φανεί περίεργο, δεν διάβαζα βιβλία- ποίηση κλπ.. Τελευταία έχω διαβάσει κάποια και είναι πολύ όμορφα, πχ. Το μυθιστόρημα της Τζένης Σακοράφα: Ένα πηγάδι γεμάτο πουλιά, η Μέθη του Έρωτα της Μαίρη Σουρλή και Για το τίποτα του Ιωάννη Τούμπα. Δεν έχω κάποιον ιδιαίτερα αγαπημένο Συγγραφέα, διότι τώρα τελευταία αρχίζω και διαβάζω καμιά φορά κάποια βιβλία... Θαυμάζω πολλούς νέους συγγραφείς, που βλέπω πεζά κείμενα ή ποιήματα, σε κοινοποιήσεις τους στο fb. Τα αγαπημένα μου ποιήματα είναι: Η Ιθάκη, το Μονόγραμμα, Η σονάτα του σεληνόφωτος και δύο από τα δικά μου σε ελεύθερη μορφή ποιήση: Η Γαία και το Ενθάδε αναπαύεται ο έρωτας.



Το ωραιότερο πράγμα για έναν Συγγραφέα- Ηθοποιό είναι, να ζει για να προσφέρει μέσα από τις τέχνες στον συνάνθρωπο, μαγεύεται από τον χώρο των τεχνών και γεννιέται μέσα από την αγάπη του κόσμου. Δυστυχώς το σαράκι του φθόνου όσο και να εξελίσσεται ο άνθρωπος, οι τέχνες κλπ. θα υπάρχει, διότι με αυτό γεννιέσαι και είναι κρίμα, διότι νοσεί όποιος το έχει μέσα του και κάνει έμμεσα ή άμεσα κακό στην ψυχολογία και στην επικοινωνία των ομοτεχνών του. Έχω ζήσει αυτό που λένε κλίκα κλπ. προσπαθούσα τα πρώτα χρόνια να δω, αν τυχόν κάπου έφταιγα εγώ, αλλά μετά το πήρα απόφαση, ότι αυτά δεν αλλάζουν δυστυχώς από κάποιους ανθρώπους και ότι για να επιβιώσω σε αυτό τον χώρο, χρειάζεται γερό στομάχι κλπ. Ευτυχώς υπάρχουν και πολλοί καλοί Άνθρωποι- καλλιτέχνες με αγάπη και ήθος, που δεν έχουν ίχνος φθόνου μέσα τους. Σαφέστατα δεν μένω πάντα με την σιωπηλή όταν τίθεται τέτοιο θέμα, εκεί που πρέπει θα μιλήσω. Εδώ κολλάει αυτό που λένε, ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός, οι τέχνες είναι Διαμάντια για εμένα, αλλά τα παρασκήνια και κάποια άλλα, που δεν είναι του παρόντος, επιβεβαιώνουν αυτό που λένε, ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός. Εύχομαι υγεία, αγάπη, ευτυχία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο... Σε ευχαριστώ βαθύψυχα γλυκιά μου Ειρήνη, για την υπέροχη συνέντευξη και σου εύχομαι ολόψυχα ό,τι το καλύτερο στην ζωή σου και τα όνειρα σου να πάρουν σάρκα και οστά και να έχεις πάντα επιτυχίες. Καθώς επίσης να πω σε όλους τους ανθρώπους που στηρίζουν και αγαπούν την Χρύσα Συγγραφέα-ηθοποιό: Έναν ωκεανό ευχαριστώ να σας πω δεν φτάνει, αλλά είναι μέσα από της ψυχής μου το λιμάνι.

Με εκτίμηση και αγάπη Χρύσα Θυμιοπούλου.

248 views

© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • TikTok
  • Tumblr
  • Vimeo
  • Vkontakte
  • YouTube
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now