• Eliotropia

Συνέντευξη της Αγγελικής Φωστίνη, ιδρύτρια "καρυδότσουφλο" και συγγραφέας

Στην παρέα μας η Αγγελική Φωστίνη, ιδρύτρια της καλλιτεχνικής ομάδας "καρυδότσουφλο" και συγγραφέας "Το ποτάμι που ενώνει" και "Μια χριστουγεννιάτικη νύχτα στην κουζίνα".. Πάμε να την γνωρίσουμε!


Καταρχάς, πείτε μας μερικά πράγματα για σας.. Με τι ασχολείστε; Ακολουθήσατε κάποιες σπουδές;


Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Πορτοχέλι. Έτσι είχα την τύχη να παίζω ελεύθερη ανάμεσα στα δέντρα και στη θάλασσα καλλιεργώντας τη φαντασία μου για μεταμορφώσεις και αμέτρητους ρόλους και σενάρια. Όντας ντροπαλή διστάζω αρχικά να ασχοληθώ με τη μεγάλη μου αγάπη το θέατρο και σπουδάζω βρεφονηπιοκόμος στη Θεσσαλονίκη. Στο μάθημα του κουκλοθεάτρου μου επισημαίνεται από την καθηγήτριά μου η κλίση μου στην υποκριτική και τις κατασκευές. Ερχόμενη στην Αθήνα λοιπόν για να εργαστώ στον κλάδο μου δεν αργώ να ασχοληθώ με το κουκλοθέατρο. Ξεκινώντας με παραστάσεις στα στενά πλαίσια της τάξης και παρακολουθώντας σεμινάρια , εντάσσομαι στην Unima Hellas και λίγα χρόνια μετά πραγματοποιώ επαγγελματικά παραστάσεις γράφοντας το σενάριο και κατασκευάζοντας τις κούκλες. Παράλληλα ακολουθώ μαθήματα υποκριτικής με τον Μιχάλη Μαραγκό. Εγκαταλείπω τη δουλειά μου ως βρεφονηπιοκόμος και αφοσιώνομαι αποκλειστικά στις παραστάσεις συνδυάζοντας πια ουσιαστικά το κουκλοθέατρο με το θέατρο. Θεατροπαιχνιδίζω και κουκλοκατασκευάζω σε εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, ενώ διδάσκω κουκλοθέατρο, θεατρικό παιχνίδι, παιδική λογοτεχνία και παιδαγωγικά σε ΙΕΚ στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Το 2015 ιδρύω με το συνεργάτη και σύζυγο μου, Στέλιο Ευαγγελόπουλο , το «καρυδότσουφλο» και το 2017 κυκλοφορώ το πρώτο μου βιβλίο «Το ποτάμι που ενώνει».



Τι είναι το "καρυδοτσουφλο" και πως προέκυψε αυτή η ονομασία; Τι προσπαθεί να μεταφέρει στο κοινό;


Το καρυδότσουφλο είναι μια καλλιτεχνική ομάδα όπου με κοινή αφετηρία την αγάπη μας για το θέατρο και τον εκπαιδευτικό του χαρακτήρα, κάνουμε παραστάσεις για τα παιδιά και τους νέους. Το όνομα προέκυψε από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού» όπου σε μια στροφή του αναφέρει:


«Είχαμε φτιάξει ένα αμάξι με καρυδότσουφλο.

Μια κουβαρίστρα βάλαμε για ρόδες.

Ζέψαμε δυο μυρμήγκια και φορτώσαμε τριφύλλι…

Σε κανέναν μην πεις που πηγαίνουμε.»


Μπορεί οι μεγάλοι να το έχουμε ξεχάσει, αλλά τα παιδιά δε χρειάζονται πολλά για να παίξουν, για να δημιουργήσουν, για να ζήσουν ευτυχισμένα. Μπορούν με τη φαντασία τους, ένα μικρό καρυδότσουφλο, να το μεταμορφώσουν σε όχημα και να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο και πέρα από αυτόν.


Σκοπός μας είναι να ξεδιπλώσουμε αλήθειες μπροστά στα μάτια των θεατών, χωρίς διδακτισμό, αλλά με ειλικρίνεια και δυνατούς συμβολισμούς. Να δώσουμε τροφή για σκέψη και να δημιουργήσουμε τις εικόνες που θα κουβαλούν στη βαλίτσα της ζωής τους και θα οδηγούν τα βήματά τους.


Αγγίζουμε κρίσιμα θέματα που τους απασχολούν καθημερινά και τα ζωντανεύουμε στη σκηνή αφήνοντας εκτεθειμένη κάθε πτυχή τους, ώστε οι θεατές να σκεφτούν, να αισθανθούν και να αποκτήσουν την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται ώστε μόνοι τους τελικά να πάρουν τις σωστές αποφάσεις.


Πώς προέκυψε το έργο "το βατραχάκι που πηδησε στο βάλτο";


«Το βατραχάκι που πήδησε στο βάλτο» είναι το πρώτο έργο με το οποίο πήραμε την αιγίδα της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας. Η συγγραφέας του και πνευμονολόγος Δήμητρα Μπουσίου προτείνει το έργο στην ομάδα.


Το επίκαιρο μήνυμα για τις επιπτώσεις των ουσιών και των εξαρτήσεων στους νέους, τα πολλά επίπεδα και οι δυνατοί συμβολισμοί κεντρίζουν αμέσως το ενδιαφέρον μας. Έχοντας στο μυαλό μας τα σύγχρονα ερεθίσματα των παιδιών αποφασίζουμε με τον σκηνοθέτη Μιχάλη Μαραγκό να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική του μαύρου θεάτρου όπου όλα γεννιούνται μέσα από το σκοτάδι και τα έντονα φωσφοριζέ χρώματα δίνουν την αίσθηση της ψηφιακής εικόνας. Η μουσική του Χρίστου Σερενέ ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια του παιδικού τραγουδιού με τελικό αποτέλεσμα μια παράσταση κουκλοθεάτρου που απευθύνεται τόσο σε μικρά παιδιά όσο και σε εφήβους.


Η συγγραφή πως μπήκε στη ζωή σας;


Ανέκαθεν έγραφα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έγραφα. Ιστορίες, ποιήματα, θεατρικά σκετσάκια, όπως τα λέγαμε, για να παίζω με τους φίλους μου.

Έχοντας λάβει σαν παιδί βραβεία για διάφορα κείμενά μου και κατακτώντας διάφορους στόχους μέσω της ικανότητάς μου να γράφω νιώθω σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Μεγαλώνοντας συνεχίζω να εκφράζομαι μέσω της γραφής δημιουργώντας παραμύθια μέσα από θεατρικά και κουκλοθεατρικά κείμενα.


Με τη ίδρυση του «καρυδότσουφλου» η ανάγκη μου αυτή μεταφέρεται με τον πιο όμορφο και επαγγελματικό τρόπο στο ευρύ κοινό. Η απήχηση που έχει στα παιδιά με ωθεί να εκδώσω το 2017 «Το ποτάμι που ενώνει» και ακολουθεί το 2018 το «Μια χριστουγεννιάτικη νύχτα στην κουζίνα».



Τα βιβλία σας έχουν όριο ηλικίας; Είναι μόνο για τα μικρά παιδιά;


Τα βιβλία που γράφω απευθύνονται «πρώτα στους μεγάλους». Αν ένα βιβλίο δε το αγαπήσει πρώτα ο ενήλικας, ο εκπαιδευτικός, ο γονέας δε θα το διαβάσει ποτέ ουσιαστικά και με αγάπη στο παιδί. Φροντίζω να ευαισθητοποιώ λοιπόν και να δημιουργώ τα επίπεδα και τα ερεθίσματα που θα κάνουν τα βιβλία μου αγαπητά σε κάθε ηλικία.


Από ποια ηλικία μπορούν τα μικρά παιδιά να αρχίσουν να διαβάζουν βιβλία, κατά τη γνώμησας;


Από όταν κατακτούν την ικανότητα να διαβάζουν! Φυσικά οφείλουν να ακούν παραμύθια από τους ενήλικες από την εμβρυική ακόμα ζωή τους.

Όντας βρεφονηπιοκόμος αλλά και μαμά ενός βρέφους δυο μηνών πιστεύω πως η ανάγνωση μικρών ή μεγάλων παραμυθιών- ακόμα και με πιο προχωρημένο λεξιλόγιο-καλλιεργεί τη φαντασία και το λόγο των παιδιών.

Εγώ προσωπικά διάβαζα σαν έγκυος παραμύθια φωναχτά και φυσικά ακόμα του διαβάζω. Φροντίζω βέβαια να διαβάζω κι εγώ η ίδια ώστε το παιδί μου να αγαπήσει τη διαδικασία και να αποτελέσω αβίαστα παράδειγμα για εκείνο.


Από που προέρχεται η έμπνευση σας;


Έχοντας μάθει να παρατηρώ τα πάντα γύρω μου και ζώντας με μάτια ανοιχτά τη ζωή μέσα σε ένα σπίτι, μια κοινωνία, έναν πλανήτη, τον κόσμο ολόκληρο, έμπνευση μπορεί να αποτελέσει το οτιδήποτε. Μια εικόνα, ένα συναίσθημα, ένα γεγονός, ένα πρόσωπο, ένα βίωμα, δικό μου ή άλλου, ένα όνειρο, μια ανησυχία, μια σκέψη.


Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το βιβλίο σας "το ποτάμι που ενώνει"; Ποιο το βασικό θέμα; Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους μικρούς μας φίλους και όχι μόνο;


Δυο μεριές της γης, δυο φυλές και ανάμεσά τους ένα ποτάμι. Ούτε μικρό μα ούτε και μεγάλο. Αν πάρει κανείς φόρα, τρέχοντας, με μια μεγάλη δρασκελιά, μπορεί να το περάσει. Το ποτάμι τους χωρίζει! Δυο παιδιά και μια μπάλα γίνονται η γέφυρα για να έρθουν κοντά άνθρωποι, ζώα και πουλιά. Κι ένα χάρτινο καράβι μας θυμίζει πως όλοι μπορούν να ταξιδεύουν μέσα του αρμονικά.

Το θέμα του είναι η οπτική μου απέναντι στο ρατσισμό με τα αγνά μάτια των ανεπηρέαστων από τους ενηλίκους, παιδιών. Είναι μια ευχή μου, μικροί και μεγάλοι να απλοποιήσουν τα πράγματα στη συναναστροφή τους με οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο σε όποια μεριά του πλανήτη.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ σε εικονογράφηση της Αθανασίας Νικολαϊδου μαζί με CD που περιέχει 5 τραγούδια σε μουσική Χρίστου Σερενέ και τη φωνή του ίδιου, της Αλεξάνδρας Κόνιακ και του Γιώργου Ματιάμπα.



Πάμε και στο πιο επίκαιρο - μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα - "Μια χριστουγεννιάτικη νύχτα στην κουζίνα". Ο τίτλος ακούγεται και σαν τραγούδι στα αυτιά μου. Δώστε μας μια γεύση από αυτό το βιβλίο.


Χριστούγεννα! Ένα παιδί που αγαπά τα παραμύθια ωστόσο έχει κορεστεί πηγαίνει επίσκεψη για τις γιορτές στη γιαγιά του. Εκείνη που αγαπά να αφηγείται ιστορίες σκαρφίζεται μία για την παιδική της ηλικία προσπαθώντας να μαγέψει τον εγγονό της.

Μια κουζίνα και τρία -ή τέσσερα- υλικά!


Τι συμβαίνει όταν τα υλικά αυτά καταφέρνουν να συνεργαστούν για να πραγματοποιήσουν την ευχή ενός μικρού κοριτσιού;

Μια μοναδική ιστορία που "υποθέτει" πως φτιάχτηκαν οι κουραμπιέδες και έγιναν το γλυκό των Χριστουγέννων.


Ένα βιβλίο για τη συνεργασία και το σεβασμό στη μοναδική προσωπικότητα του καθένα που συγκινεί τους μεγάλους και διασκεδάζει τους μικρούς.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ σε εικονογράφηση της Αθανασίας Νικολαϊδου και ζωντανεύει επί σκηνής από το «καρυδότσουφλο» σε μια παράσταση που συνδυάζει ηθοποιό, θεατρική μάσκα και κούκλα.





Άσχετα με την κατάσταση που επικρατεί με την πανδημία, ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;


Η κατάσταση αυτή δυστυχώς μας βρήκε στην πιο δημιουργική περίοδο. Πολλά θεατρικά σχέδια και σενάρια μπήκαν στο συρτάρι και αναμένουν το άνοιγμα των θεάτρων. Ωστόσο σε λίγο καιρό ολοκληρώνω το τρίτο μου βιβλίο που ανυπομονώ να κυκλοφορήσει. Είναι πολύ διαφορετικό και απευθύνεται σε ακόμη μικρότερες ηλικίες. Ευαισθητοποιεί παιδιά και ενήλικες σε σχέση με τα ζώα και την ευθύνη μας απέναντι σε αυτά.


Όταν με το καλό ολοκληρωθεί στείλτε ένα δελτίο τύπου να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας..


Μια ευχή για το 2021..


Δε θα πρωτοτυπήσω. Όπως όλοι αυτή την περίοδο το πρώτο πράγμα που αυθόρμητα μου έρχεται στο νου να ευχηθώ είναι υγεία σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο ελπίζω να επιστρέψουμε όλοι πίσω σε μια ζωή γεμάτη αισιοδοξία, αγάπη, τύχη, δημιουργία, χαμόγελα, αγκαλιές, φιλιά και μπόλικη μαγεία.


http://www.karidotsouflotheater.gr/

https://www.facebook.com/karidotsouflo/