• Eliotropia

Συνέντευξη της συγγραφέας Νέλλα Συναδινού

Μιλήστε μας λίγο για σας, ούτως ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας..



Πέρα από τα λίγα, αλλά ουσιώδη που περιλαμβάνονται στο βιογραφικό μου, θα παρέθετα ένα απόσπασμα από ποίημα της συλλογής μου “Γαλάζιο ενστερνίστηκα”, εκδόσεις Φίλντισι, 2019.


Την ερημιά

ενός πρωινού

στη θάλασσα

ονειρεύομαι

χωρίς να ψάχνω

τους οιωνούς

γλυκά

χωρίς πόνο

ερωτικά

χωρίς έλλογο λόγο

παραδίνομαι.

Δεν είμαι νέα

μόνο ζωντανή

και οικοδομώ

στον άδειο χώρο

κύκλους μη φαύλους

βασίλεια της αυτονομίας μου

χωρίς τις φωτοσκιάσεις

του Κόσμου που Είναι

στην αναπαυτική

αγκαλιά

του Κόσμου που Είμαι.


Πότε ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή και πώς αποφασίσατε να μοιραστείτε τα κείμενά σας με τον κόσμο;


Σε όλη μου τη ζωή έγραφα. Πρόσφατα ξεκίνησα να εκδίδω - πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο μου. Προχώρησα σε έκδοση, όταν αισθάνθηκα πως αξίζει. Δε θα φθάσω στην τρίτη έκδοση, παρά μόνον εάν έχω κάτι καινούριο να πω και έναν διαφορετικό τρόπο να εκφραστώ. Δεν αγαπώ να επαναλαμβάνομαι.


Από που προέρχεται η έμπνευσή σας;


Οι πηγές της έμπνευσης ποικίλλουν. Όσον αφορά το παρόν βιβλίο μου, πρόκειται περισσότερο για σύλληψη.

Την ιδέα συνέλαβα παλιότερα, σε μια εκδήλωση για τη δεκαετία του ’60, όπου συμμετείχα με ένα διήγημά μου. Εμπνεύστηκα μια γυναικεία μορφή σε φτωχογειτονιά του Πειραιά, το ’63. Βυθίστηκα στη δεκαετία, ανακαλύπτοντας και πιστοποιώντας δεδομένα της εποχής. Έδωσα ψυχή στην ηρωίδα μου πλάθοντάς την αληθινή μέσα στον κόσμο που την περιβάλλει‧ ούτε μυθική καλλονή ούτε αγία, μόνον ανθρώπινη, φθαρτή, και γήινη. Έκτοτε, αχνόφεγγε η ιδέα για ένα ταξίδι στον χρόνο με άρωμα γυναίκας. Ονειρεύτηκα να περιηγηθώ στον εικοστό αιώνα, ανά δεκαετία του, με δέκα ιστορίες - καθεμιά ιδωμένη μέσα από την ιστορία μιας γυναίκας.



“Με μποτίνια, με γοβάκια και σπορτέξ- Δέκα γυναίκες διατρέχουν δέκα δεκαετίες του εικοστού αιώνα” για πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας; Τι είδος είναι; Ο τίτλος του μοιάζει με τίτλο θεατρικού έργου, είναι; Ποιο είναι το βασικό θέμα του και το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει στον κόσμο, εάν υπάρχει;


Δεν είναι θεατρικό, αν και oιδιάλογοι αφθονούν και διεξάγονται στις φυσικές λαλιές των προσώπων‧ σε σχέση με την εποχή και την περιοχή, την κοινωνική τάξη, το μορφωτικό επίπεδο, τη φυσιογνωμία. Προεξάρχουν οι εικόνες.Οι διάλογοι σε συνδυασμό με το σκιαγραφημένο σκηνικό, προσδίδουν θεατρικότητα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για 10 αυτοτελείς νουβέλες. Στη νουβέλα, με την κλασική της έννοια, το βάρος της αφήγησης βρίσκεται στην ηθογραφία και στην ψυχογραφία, όχι στα επεισόδια και στην πλοκή. Χαρακτηρίζεται επίσης από έναν ρεαλισμό στο ύφος.

Το θέμα μου είναι η γυναίκα μέσα στον χρόνο, και ειδικότερα μέσα στον 20ό αιώνα. Ο χώρος και ο χρόνος, σταθερά σε αλληλεξάρτησημε την κοινωνία, αισθητοποιούνται πιστά.Ανιχνεύοντας την πορεία των καθημερινών γυναικών σε βάθος, διαμόρφωσα ένα οδοιπορικό στον 20ό αιώνα. Ανά δεκαετία του, εμπνεύστηκα μια φερώνυμη νουβέλα με μιαν ηρωίδα στο επίκεντρο.

Τα μηνύματα παραμένουν ανοιχτά για τον αναγνώστη.


Το γράψατε κατά την περίοδο της καραντίνας;


Η συγγραφή του βιβλίου διήρκεσε περισσότερο. Ολοκληρώθηκε στις καραντίνες, αλλά είχε ξεκινήσει από πριν. Η έρευνα ήταν εξονυχιστική και δεν αφορούσε μόνον τα ιστορικά στοιχεία, αλλά το σύνολο των δεδομένων: την ηθογραφία της καθημερινότητας, τις τεχνολογικές εξελίξεις στα μέσα συγκοινωνίας-επικοινωνίας-ψυχαγωγίας, τους νεωτερισμούς, την ενδυμασία, τα σύγχρονα ονόματα οδών, τα σύγχρονα τραγούδια, τα έργα, τα βιβλία. Όσον αφορά τα στοιχεία Ιστορίας, η δυσκολία έγκειτο στη λεπτομερή ευθυγράμμισή τους με την ιστορία της μυθοπλασίας.Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα χρειάστηκε να διαβάσω λογοτεχνία, σύγχρονη της εποχής, καθώς και εφημερίδες, για να εγκλιματιστώ στο περιβάλλον τους.

Ακολούθησε η επαλήθευση των στοιχείων, ως αυτο-επιμέλεια. Χτένισα και λείανα τα κείμενα, ώστε να καταλήξουν πυκνά και χωρίς πλατειασμούς.

Και πρόκειται για 660 σελίδες…


Επίσης, θέλω να μας πείτε λίγα λόγια και για το προηγούμενο σας βιβλίο, το πρώτο όπως γράφει και στο σύντομο βιογραφικό σας, “Γαλάζιο ενστερνίστηκα”.


Στο ποιητικό μου βιβλίο η έμπνευση πήγασε από την εικόνα, που συνειρμικά με συνέδεε με τον εσώτερο εαυτό μου. Ένας πίνακαςζωγραφικής, μια καλλιτεχνική φωτογραφία, μια όψη της πόλης ή της θάλασσας πουαντίκρισα περπατώντας, αποτέλεσαν αφετηρία να πλάσω μια ιστορία περιπλάνησης εντός μου. Η εικόνα έδωσε το έναυσμα για το ταξίδι, που δρομολογήθηκε σεατομικά μονοπάτια, τόσο αυτό-αναφορικά. Στο βιωματικό ξετύλιγμα αναδύθηκαννέες εικόνες και η κίνηση έγινε αμφίδρομη‧ από την εικόνα στη διαδρομή, από τη διαδρομή στην εικόνα. Μέσα στις διακλαδώσεις ζήτησα να καταργήσω την αυτο-αναφορά, καλώντας σε συμμετοχή‧ με νέες εικόνες και νέες διαδρομές.


Ποιο είναι το μότο σας;


(Από το “Γαλάζιο ενστερνίστηκα”, όπου η διάταξη των στίχων έπαιξε ρόλο)


-Επιθυμώ

να μη φοβάμαι

να επιθυμώ

-Επιθυμώ

να φοβάμαι

να μην επιθυμώ






Μια ευχή;


(Πάλι από το Γαλάζιο ενστερνίστηκα)


Προσδοκώ στη χάση ή στη γέμιση των χρόνο-κύκλων

μια λυτρωτική απόληξη σαν ανταύγεια θέρους θαλπωρής.



Έπειτα έδυσε λύπη...

Ανέτειλε ζωή…







Ευχαριστώντας σας για το ενδιαφέρον προς το βιβλίο μου,

Νέλλα Συναδινού


84 views0 comments