• Eliotropia

Συνέντευξη από τη συγγραφέα Άντζελα Γεωργοτά

Πείτε μας λίγα λόγια για σας ούτως ώστε να σας γνωρίσουμε καλύτερα..





Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το 1977. Σπούδασα στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο τμήμα της Ελληνικής Φιλολογίας. Εργάζομαι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως φιλόλογος από το 2003. Ποιήματά μου έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Αυγή, στα λογοτεχνικά περιοδικά Θευθ, Μανδραγόρας, Δίοδος, Παρέμβαση, Οδός Πανός και σε ηλεκτρονικές ιστοσελίδες, ενώ έχω βραβευτεί σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Το 2017 ολοκλήρωσα τη φοίτησή μου στο μεταπτυχιακό «Δημιουργικής Γραφής» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Φοίτησα επίσης κατά το ακαδημαϊκό έτος 2019-20 στο μεταπτυχιακό του τμήματος Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας &Μουσειολογίας με τίτλο «Διαχείριση και Ανάδειξη Πολιτιστικής Πληροφορίας» και βρίσκομαι στην εκπόνηση της διπλωματικής μου εργασίας. Παράλληλα από το 2008 σκηνοθετώ και επιμελούμαι μαθητικές θεατρικές παραστάσεις. Η πρώτη μου ποιητική συλλογή «Στην πιθανότητα στηρίζεται η αγάπη» εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2016 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Η δεύτερη ποιητική μου συλλογή με τίτλο «Το ανεπίδοτο της συντριβής» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κουκκίδα (Οκτώβριος 2017). Παράλληλα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πανός το πόνημά μου «Γώγου και Σέξτον, Η απόσταση που τις ενώνει». Τον Απρίλιο του 2021 κυκλοφόρησε η τρίτη μου ποιητική συλλογή «της μοναξιάς θαλλόφυτα» από τη σειρά Ποίηση καρυοθραύστις/Ρώμη.


Πότε καταλάβατε ότι έχετε ταλέντο στην ποίηση;


Δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα ότι έχω ταλέντο. Στην ηλικία περίπου των 30 ετών συνειδητοποίησα την ανάγκη μου να εκφραστώ μέσα από την ποίηση. Μετά το θάνατο του πατέρα μου ήρθαν οι πρώτοι στίχοι. Η απώλεια, η επίγνωση της φθαρτότητας, η απουσία με συντάραξαν. Νομίζω μετά το θάνατό του άρχισα να αντιλαμβάνομαι ποια είμαι. Έτσι, άρχισα να γράφω.


Έχετε παρακολουθήσει μαθήματα σχετικά με την ποίηση ή τη δημιουργική γραφή;


Έχω παρακολουθήσει ένα μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής. Όμως, ήδη έγραφα. Πολλά μου προσέφερε το μεταπτυχιακό : φιλίες, επαφές, ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Όχι, όμως να γράφω. Κυρίως, έμαθα να χρησιμοποιώ τεχνικές δημιουργικές γραφής ως καθηγήτρια φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μου έδωσε ιδέες, αλλά και περισσότερη σιγουριά, ώστε να το επιχειρώ στην τάξη


Τι είναι αυτό που σας μαγεύει στην ποίηση;


Νομίζω αν εκφράσω με λέξεις τι με μαγεύει, η μαγεία θα χαθεί. Αποτολμώντας μιαν απάντηση: κάθε στίχος που διαβάζω ανοίγει ένα παράθυρο στην ψυχή μου, γίνεται μια εσωτερική έκρηξη που μου ανοίγει έναν νέο δρόμο για να ανακαλύψω ποια είμαι. Η μαγεία είναι ότι κάθε φορά ένα νέο παράθυρο ανοίγει…


Το αγαπημένο δικό σας ποίημα;


Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ένα ποίημα μου… Επιλέγω το Morris 1933, γιατί η απώλεια πάντα με στοιχειώνει

Morris 1933


Ο πατέρας είχε ένα κόκκινο αμάξι.

Τις Κυριακές μάς στρίμωχνε σε αυτό,

σαν τις καραμέλες που κλείνουν τα παιδιά στις τσέπες.

Τώρα σκούριασαν οι πόρτες, το χρώμα του ξεθώριασε,

τα λάστιχα στέκονται ξεκοιλιασμένα στο χορτάρι.

Από τα τζάμια πέφτουν νεκρά πουλιά, τρυπώνουν

νυχτερίδες στα καθίσματά του.

Δεν ακούγονται ανθρώπινες ομιλίες, μόνο ένας ρυθμός

αλλιώτικος,


σαν βόμβος σκοτεινός

βγαίνει από τα σωθικά μας.


(από τη συλλογή Το ανεπίδοτο της συντριβής, Κουκκίδα, 20170



Λίγα λόγια για την ποιητική σας συλλογή;


Η τρίτη μου ποιητική συλλογή «της μοναξιάς θαλλόφυτα» έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την αναφορά σε ένα δεύτερο πρόσωπο. Μέσα από τη συνομιλία με τον « αόρατο Ετιέν» επιχειρώ να τακτοποιήσω τις μνήμες μου και παράλληλα να αναγνωρίσω λάθη, να επουλώσω πληγές, να συμφιλιωθώ με το παρελθόν μου. Η προσωπική μου αυτή αναζήτηση μπορεί να συναντηθεί με καθένα από τους αναγνώστες που αναζητούν το «φάσμα» της δική τους «ενηλικίωσης».


Πότε αποφασίσατε ότι ήρθε η ώρα να κυκλοφορήσετε το δικό σας βιβλίο; Ποια τααισθήματα σας όταν πραγματοποιήσατε το όνειρο σας;


Κάποια στιγμή τα ποιήματα θέλουν να βρουν το δρόμο τους, ώστε να γεννηθούν τα επόμενα. Όταν νιώθω την επιτακτική ανάγκη να προχωρήσω σε κάτι καινούριο τότε πρέπει να κλείσει ο προηγούμενος κύκλος∙ έτσι προχωρώ στην έκδοση των ολοκληρωμένων ποιημάτων.

Τα συναισθήματα μετά την έκδοση του πρώτου βιβλίου μου ήταν ανάμεικτα, όπως κάθε φορά που εκδίδεται ένα βιβλίο μου. Χαρά, αγωνία, φόβος, αβεβαιότητα. Από τη μία είναι ευτυχία να βλέπεις το έργο σου στη μορφή του βιβλίου, του βιβλίου που τόσο αγαπώ. Από την άλλη, οι αμφιβολίες είναι πολλές: άλλο ένα βιβλίο ποίησης και γιατί;


Ποιος ο αγαπημένος σας ποιητής;


Δεν έχω αγαπημένο ποιητή ή ποιήτρια. Αγαπώ πολλούς. Ανακαλύπτω συνεχώς ποιητές ή ποιήτριες που δεν είχα διαβάσει σε βάθος ή δεν γνώριζα καθόλου. Κάθε φορά μια νέα αγάπη γεννιέται, χωρίς να εκτοπίζει τις προηγούμενες.


Το αγαπημένο σας ποίημα που έχει γράψει άλλος;


Η πέτρα του ήλιου, του Οκτάβιο Παζ

απόσπασμα

«-αυτή τη νύχτα μου αρκεί κι αυτή

η στιγμή που δεν παύει ν’ ανοίγεται

και να μου αποκαλύπτει

πού ήμουνα, ποιος ήμουν, πώς σε λεν,

πώς είναι τ’ όνομά μου»


Ονειρεύεστε; Έχετε θέσει μελλοντικούς στόχους;


Ονειρεύομαι να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ.


Μια ευχή


Ο κόσμος να γίνει ποίηση.

57 views0 comments